ساعت ٩:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/۸  

پنجم جمادی


تجلّی شاهدیّت لااله الا هو ،مسند نشین مقام لا هوت،جامع السلوکین ،زینة

 

المشرقین ،بنت البحرین ،اخت الحسنین ،علمدار عرصه ُبلا ،قطب صحرای نینوا ،

 

اسیر الله فی ارض کربلا ،صاحب


مناجاة «و تقبل منّا » ،ناطقه به شریفه «و ما رأیت الا جمیلا »،عالمه غیر معلّمه ،

 

حبیبة الحسین علیه السلام حضرت عقیله بنی هاشم زینب الکبری سلام الله علیها

 

 برمنتقم آل محمد حضرت بقیة الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف میمون و

 

مبارکباد.


ایة الله حاج شیخ محمد حسین اصفهانی متخلص به« مفتقر» یکی از علمای بی

 

نظیربل بی بدیل حوزه نجف اشرف بود .او در فلسفه ،حکیمی عرفان مشرب ودر

 

اخلاق، مخزن اسرار ودر تخلیه وتحلیه و سیر و سلوک به مقام شهود رسیده بود،در

 

فقه و اصول، حجت بود ودر ادبیات فارسی و عربی استاد ، وی در تمام علوم صاحب

 

نظر بود .از او تصنیفاتی گرانسنگ در فقه و اصول و حکمت بجای مانده ، او را دیوانی

 

است عربی بنام«انوار القدسیه»در مدائح ومراثی ائمه اطهار علیهم السلام که بدون

 

 اغراق ان را نظیری نیست و همچنان دیوانی فارسی شامل غزلیات و قصائد و ترجیع

 

بندها در مدائح و مراثی اهل بیت علیهم السلام از او به یادگار مانده ،اشعار ذیل از ان

 

 نابغه روزگار است که حقا باید در شأنش سرود :


صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را                                 تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید
او به سال 1361 هجری قمری در سن 65 سالگی دعوت ارجعی را لبیک گفت و در

جوار امیر المومنین علیه السلام آرمید .


فی مدح زینب الکبری و رثا ئها سلام الله علیها

 شاهباز   طبعم  باز عند  لیب   شیدا   شد               یا  که  طوطی  نطقم   طوطی شکر  خاشد
رفرف   خیالم    رفت    تا   مقام     اوادنی
                 یا  براق    عقلم  را  جا  به  عرش  اعلا شد
مشتری شدم ازجان مدح زهره  روئی   را
         منشی   عطارد  را   خامه   عنبر  آسا شد
گوهری   نمایان    شد   از  خزانۀ    غیبی
                 وز    کتاب   لا  ریبی    آیه ای   هویدا   شد
از   معانی    بکرم   زال  چرخ   شد    واله
                  حسن    دختر   فکرم    باز  در  تجلی   شد
یکّه   تاز  فکرت  را   باز   شد   دوته    زانو
                  تا    بمدحت   با  نو  همچو  چرخ   پویا   شد
در  حریم   آن   خاتون   ره   نیابد   افلاطون
  اسم    اعظم  مکنون  رسم آن مسمّی شد
اوست  بانوی  مطلق  در  حرمسرای  حق
   بزم   غیب   را    رونق   آن  جمال  زیبا  شد
برج   عصمت   کبری   دخت   زهرۀ   زهرا
     کو    بغرّۀ     غرّاء    مهر    عالم    آرا    شد
از   فصاحت   
 گفتار    وز   ملاحت    رفتار     سّر    حیدر کرّار    در    وی    آشکارا    شد
گلشن
   امامت   را   گلبن     کرامت   بود    باغ   استقامت   را رشک  شاخ   طوبی  شد
طور
  علم   ربّانی   طور  حکم     سبحانی    با    کمال  انسانی    در  جمال   حورا   شد
عقل
   بندۀ   کویش   ، عشق  زندۀ  بویش   وامق    مه   رویش    صد   هزار   عذرا  شد
عرش فرش درگاهش پیش کرسی جاهش
   در   پناه   خرگاهش   کلّ  ما سوی  الله شد
آسمان زمین بوسش ماه  شمع  فانوسش
  پرده  دار   ناموسش   ساره   بود و حوا  شد
کعبة  الامانی   بود   رکنها    الیمانی   بود
              مستجار  جانی  بود   لیک  اسیر   اعدا شد
شد   بر اشتر عریان  با  د لی  ز غم  بریان
           مهد  عصمتش    گریان   ز  انقلاب  دنیا شد حکم   بر  منایا  داشت  مرکز  بلایا   گشت           قبلة      البرایا    بود     کعبة    الرزایا    شد
در   سرادق  عصمت  در  حجاب  عزّت   بود
          بی حجاب و بی خرگه کوه و دشت پیما شد
شد   عقیلۀ   عالم   رهسپار   شام     غم
              چشم  چشمۀ  زمزم  خونفشان به بطحاشد
یکّه   شاهد  وحدت  دخت  خسرو    اسلام
    
     شمع  محفل  جمعی  بدتر   از  نصاری  شد
آنکه  آستانش بود  رشک جنة  الماوی

همچو گنج شایانش درخرابه ماوی شد


کلمات کلیدی: زینب ،کلمات کلیدی: زیبا ،کلمات کلیدی: خواندنی ،کلمات کلیدی: فضائل
 
شعری در مدح اميرالمومنين
ساعت ٩:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/۸  

دوش چو شد برسریر چرخ مدور

ماه فلک جانشین مهر منوّر

طرفه غزالم رسید مست و غزلخوان

بافته از عنبرش بماه دو چنبر

تعبیه کردست گفتی از در شوخی

ماه منور بچین مشک مدّور

غرهّ    غرّار    او   بطره    طرّار

قرصه کافور بد بطبله عنبر

یا نه تو گفتی ز گرد موکب دارا

گوشه ابرو نمود تیغ سکندر

تافته رویش بزیر بافته مویش

بر صفت ذوالفقار در دل کافر

گفت چه خسبی زجای خیز و بپیمای

باده یی از رنگ و بو چو لاله احمر

باده یی ار فی المثل بسنگ بتابد

گویی برجست از آن شراره آذر

تا شودم باز چهره چون پر طاووس

از گلوی بط بریز خون کبوتر

گفتمش ای ترک ساده باده حرامست

خاطر بر ترک خمر دار مخمّر

گفت چه رانی سخن ندانی فردا

هرچه خطا از عطا ببخشد داور

رقص کند از نشاط صالح و طالح

وجد کند بر بساط مومن و کافر

گفتمش استار این کنایت برگیر

گفتمش اسرار این حکایت بشمر

حال مسمی بگو ز تسمیه بگریز

حل معما بکن ز تعمیه بگذر

گفت که فردا مگر نه عید غدیرست

عیدی بادش چو بوی عود معطّر

در بچنین روزی از جهاز هیونان

ساخت نشستنگهی رسول مطّهر

گرد وی انبوه از مهاجر و انصار

فوجی چون موج بحر بیحد و بیمر

خرد و کلان خوب و زشت بنده و آزاد

پیر و جوان شیخ و شاب منعم و مضطر

برشد و گفتا الست اولی منکم

گفتند  آری  ز ما  بمایی  بهتر

دست علی را سپس گرفت ویرافراخت

قطب هدی را پدید شد خط محور

گفت که ای خلق بنگرید تناتن

گفت که ای قوم بشنوید سراسر

هرکش مولا منم علّیش مولاست

اوست پس از من بخلق سید و سرور

یا رب خواری ده آنکه او را دشمن

یا رب یاری کن آنکه او را یاور

حرمت این روز را سه روز پیاپی

بگذرد از جرم خلق خالق اکبر


 
اهميت و فضيلت عيد غدير خم
ساعت ۸:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/۸  

اِقبالُ الاَعمالِ : مِن کِتابِ«النَّشرِ وَالطَّیّ» رُواهُ عَنِ الرَّضا(عليهِ السّلام)، قالَ

سید بن طاووس (اعلی الله مقامه) در کتاب شریف "اقبال الاعمال" از حضرت امام رضا (ع) روایت کرده است که حضرت فرمودند:

اِذا کان یَومَ القیامةِ زَفَّت أربعةُ أیّامٍ اِلی الله کَما تَزِفُّ العروسُ اِلی خِدرِها.

 هنگامی که قیامت فرا می رسد چهار روز با فخر و مباهات بر خداوند وارد می شوند همانند ورود عروس در شب زفاف بر شوهر .

قیلَ : ما هذه الایّامُ ؟ قالَ: یَومُ الاَضحی، وَ یَومُ الجُمعَةِ، وَ یَومُ الغَدیرِ،

از حضرت سوال شد: آن چهار روز کدامند حضرت فرمودند:روز قربان.روز فطر.روز جمعه و روز غدیر

وبدرستیکه روز غدیر در بین آنها مانند ماه است در بین ستارگان

وَ هُوَ الیَومُ الَّذی نَجا فیهِ اِبراهیمُ الخَلیلِ مِنَ النّارِ، فَصامَهُ شُکراً الله.

و آن روزی است که حضرت ابراهیم  خلیل از آتش نجات یافت و به شکرانه اش آن روز را روزه گرفت.

وَ هُوَ الیَومُ الَّذی أَکمَلُ فیهِ الدّینُ فی اقامةِ النَبیّ(صلی الله علیه و آله و سلم) علیّاً أمیرَالمومنین (علیهِ السّلام) علماً، وَ أبانَ فضیلته وَ وضائته، فَصام ذلک الیوم.

 و آن روزی است که خداوند در آن دین را کامل کرد و این کامل کرد به سبب نصب کردن پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) امیرالمومنین را به عنوان شاخص و فضیلت و جلوهای نور آن حضرت را آشکار نمود و آن روز را روزه گرفت.

وَ انّه لَیوم الکمال، وَ یوم مرغَمَةِ الشیطان، وَ یوم تَقبُّلِ أعمالِ الشیعة و محبّی آلِ محمّدِ، وَ هو الیومُ الّذی یَعمد الله فیه اِلی ما عَمِلَه المخالفون فَیَجعله هَباءًّ منثوراً وَ ذلک قوله تعالی:(فَجَعلَناه هباءًّ منثوراً).(الفرقان : 23)

 و بدرستیکه آن روز کمال است و روز به خاک مالیدن بینی شیطان و قبولی اعمال شیعیان و دوستان آل محمد صلوات الله علیهم می باشد و روزی است که خداوند به اعمال مخالفین نظر می کند و آن را نابود می گرداند و این قول خداوند است«فجعلناه هباءً منثورا» فرقان آیه 23

و هو الیوم الذی یَأمر جَبرئیل (علیهِ السّلام) أن یَنصِبَ کُرسیَّ کَرامة الله بِاِزاء البیت المعمور، یَصعَدَهُ جَبرَئیلُ و تَجتَمِعُ اِلَیهِ المَلائِکَةُ مِن جَمیعِ السّماواتِ، و یَثنَونَ عَلی محمّدٍ (صلی الله علیه و آله و سلم)، و تَستَغفِرُ لِشیعَةِ اَمیرِالمُومنینَ وَ الاَئِمَةِ (علیهِ السّلام) و مُحِّبیهِم مِن وُلدِ ادو (علیهِ السّلام).

 روز غدیر روزی است که جبرائیل (ع) امر کند منبری از کرامت الهی در مقابل بیت المعمور نصب شود و در حالی که ملائکه اسمانها اطراف او گرد آمده و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را ستایش می کنند بر منبر رفته و برای شیعیان امیرالمومنین و ائمه (علیهم السلام) و دوستان آنان از فرزندان آدم طلب آمرزش می کند

ثم قال : او تدری ما الفئام ؟ قال : لا. قال : مائة الف.

که فئامی را اطعام کرده پس حضرت شمردند تا ده فئام سپس فرمودند : آیا می دا نی فئام چیست ؟ راوی عرض کرد خیر حضرت فرمودند : صد هزار.

و هو یوم التهنئة یهنیء بعضکم بعضا، فاذا لقی المؤمن اخاه یقول : «الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیرالمؤمنین» ؛

روز غدیر روزی است که بعضی از شما بعض دیگر را شادباش می گویند پس وقتی مؤمنی برادر مؤمن خود را دیدار می کند می گوید : ستایش خدای را که ما را از متمسکین به ولایت امیرالمؤمنین (علیهِ السّلام) قرار داد.

و هو یوم التبسّمفی وجوه النّاس من أهل الایمان ، فَمَن تَبَسّم فی وجه أخیه یوم الغدیر نَظَرَ الله الیه یوم القیامة بالرحمة و قَضی له ألف حاجة، و بنی له قصراً فی الجنّة من دُرةّ بیضاء ، و نضر وجهه.

غدیر روز تبسم در صورت مومنین است پس هر کس روز غدیر در چهره برادر خود تبسم کند خداوند رحمان روز قیامت به نظر رحمت به او می نگرد و هزار حاجت او را برآورده و برای او قصری از دّر ناب در بهشت بنا می کند و صورتش را شادابی می بخشد.

و هو یوم الزینة فمن تزیّن لیوم الغدیر، غفر الله له کلّ خطیئة عَمِلَها، صغیرة أو کبیرة، و بعث الله الیه ملائکة یکتبون له الحسنات ، و یرفعون له الدرجات الی قابل مثل ذلک الیوم، فان مات مات شهیداً ، و ان عاش عاش سعیداً.

روز غدیر روز زیور است پس کسی که برای روز غدیر زیور نماید خداوند غفار تمام گناهانش را می بخشد کوچک باشد یا بزرگ و فرشتگانی بر می انگیزد تا پیوسته برای او حسنه ثبت کنند و درجات او را بالا برد تا شایسته مثل چنین روزی گردد. پس اگر بمیرد شهید از دنیا رفته و اگر زنده بماند سعادتمندانه خواهد زیست.

و من اطعم مؤمناً کان کمن اطعم جمیع الانبیاء و الصدیقین ؛ و من زار فیه مؤمناً ادخل الله قبره سبعین نوراً ، و وسع فی قبره ، و یزور قبره کل یوم سبعین الف ملک ، و یبشّرون بالجنة.

کسی که در این روز مؤمنی را اطعام کند مانند آن است که تمام انبیاء و صدیقین را اطعام نموده باشد و کسی که در این روز مؤمنی را دیدار کند خداوند هفتاد نور داخل قبرش قرار می دهد و قبرش را وسیع می گرداند و هر روز هفتاد هزار فرشته او را زیارت می کنند و به او مژده بهشت می دهند.

و فی یوم الغدیر عرض الله الولایة علی اهل السماوات السبع فسبق الیها اهل السماء السابعه فزیّن بها العرش ، ثمّ سبق الیها اهل السماء الرابعة فزیّنها بالبیت المعمور ، ثمّ سبق الیها اهل السماء الدنیا فزیّنها بالکواکب .

در روز غدیر خداوند ولایت را بر اهل اسمانهای هفتگانه عرضه کرد پس اهل آسمان هفتم از دیگران به سوی ولایت پیشی گرفتند و به این جهت آن را به عرش زینت دادند سپساهل آسمان چهارم از دیگران پسشی گرفتند و خداوند آن را به بیت المعمور زیور بخشید. آنگاه اهل آسمان دنیا سبقت گرفتند و آن را به کواکب آراسته کرد .

ثمّ عرضها الی الارضین فسبقت مکة فزیّنها بالکعبة ، ثمّ سبقت الیها المدینة فزیّنها بالمصطفی محمّد (صلی الله علیه و آله و سلم) ، ثمّ سبقت الیها الکوفة فزیّنها بامیرالمؤمنین (علیهِ السّلام) ، وعرضها الی الجبال فاوّل جبل اقرّ بذلک ثلاثة الجبال.

: العقیق، و جبل الفیروزج ، و جبل الیاقوت ، فصارت هذه الجبال جبالهنّ و افضل الجواهر.

سپس خداوند ولایت را بر زمینها عرضه کرد و زمین مکه در قبولی پسشی گرفت آنگاه به کعبه زینت داده و بعد مدینه و آن به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)مزین گردید پس از آن کوفه و آن به امیرالمومنین (علیهِ السّلام)آراسته شد پس به کوهها عرضه شد و سه کوه پیشی گرفتند. عقیق، فیروزه و یاقوت و اینها به این سه کوه اختصاص یافت و از بهترین جواهر شدند.

ثم سبقت الیها جبال اُخر فصارت معادنُ الذهب و الفضّة؛ و ما لم یقرّ بذلک و لم یقبل صارت لا تنبت شیئاً.

پس کوههای دیگر قبول ولایت کردند و دارای معادن طلا و نقره گردیدندو هرچه اقرار به ولایت نکرد چیزی از آن نروئید.

و عرضت فی ذلک الیوم علی المیاه ، فما قبل منها صار عذبا ، و ما انکر صار ملحاً اجاجاً . و عرضها فی ذلک الیوم علی النبات ، فما قبل صار حلواً طیباً ، و ما لم یقبل صار مراً.

و در این روز به آبها عرضه شد و هر آبی که پذیرفت گوارا گردید و آبی که قبول نکرد شور و تلخ شد و همچنین بر گیاهان عرضه شد پس هر کدام پذیرفته شیرین و نیکو و آنچه قبول نکرد تلخ گردید.

ثم عرضها فی ذلک الیوم علی الطیر ، فما قبلها صار فصیحاً مصوتاً ، و ما انکرها صار اخرس مثل اللکن.

سپس ولایت در این روز بر پرندگان عرضه شد و آنها که قبول کردند خوش آواز و گویا و هر کدام انکار نموده لال گردیدند.

و مثل المؤمنین فی قبولهم ولاء امیر المؤمنین فی یوم غدیر خم کمثل ملائکة سجودهم لآدم ؛

و مثل مؤمنین در پذیرش ولایت امیر المؤمنین (علیهِ السّلام) در روز غدیر خم مانند ملائکه است در سجودشان بر آدم

و مثل من ابا ولایة امیرالمؤمنین فی یوم الغدیر مثل ابلیس.

و مثل کسی که قبول ولایت نکرد در غدیر خم مثل ابلیس است.

و فی هذه الیوم انزلت هذه الایة : ( الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی )

و در این روز آیه شریفه « الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی » نازل گردید یعنی امروز دین شما را کامل و نعمت خود را بر شما تمام کردم.

و بعث الله نبیاً الا و کان یوم بعثه مثل یوم الغدیر عنده و عرف حرمته اذ نصب لامته وصیاً و خلیفةً من بعده فی ذالک الیوم.

و خداوند پیغمبری را مبعوث نکرد مگر آنکه روز مبعوث شدنش نزد او مانند روز غدیر بوده و حرمت آن را شناخته زیرا در این روز برای امت خود جانشین و خلیفه بعد از خودش را قرار داده است.

------------------------------------------

الاقبال 464

عوالم العلوم ج 15/3 حدیث الغدیر ص 222- حدیث  305

 

وَ اَنّ یَومَ الغَدیرِ بَینَ الاَضحی وَ الفِطرَ وَ الجُمعَةِ، کَالقَمَرِ بَینَ الکَواکِبِ،
 
آیا هر کسی می تواند ولایت امیرالمومنین علیه السلام را بپذیرد و شیعه شود؟
ساعت ٥:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٩/۸  

کسی که ولایت امیرالمومنین علیه السلام رزق و روزی اوگردیده شده

باشد بالاخره به ولایت اهل بیت علیهم السلام راه یافته ومستبصروشیعه

می گردد و با اندک توجهی به راه مستقیم هدایت می شود و در غیر این

صورت  هر گونه تلاش و کوشش و استدلالی برای او بی توجه خواهد ماند.

در تأیید این مطلب به روایت زیر توجه نمایید.

 فضیل بن یسار گوید به امام صادق علیه السلام عرض کردم: آیا لازم است

  مردم را به شیعه شدن دعوت کنیم؟ حضرت فرمودند: نه ای فضیل ! اگر

خداوند خیر بنده ای را خواسته باشد به فرشته ای دستور می دهد تا

گردن او را بگیرد و او را به هر شکلی شده (طائِعاً أوْ کارِهاً) به تشیع

رهنمون سازد.1

  «بر عمر لعنت بر آل محمد صلوات» 

 
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 1.اصول کافی ؛ باب 58.

 
لعن بر آنها موجب یاری اهل بیت علیهم السلام است
ساعت ۸:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/۳٠  

امام صادق علیه السلام فرمودند: پدرم علیه السلام برایم روایت فرمود از پدرش علیه السلام و او از جدش رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرمودند: «من ضعف عن نصرتنا اهل البیت فلعن فی خلواته اعدائنا ، بلغ الله صوته جمیع الافلاک من الثری الی العرش ، فکلما لعن هذا الرجل اعدائنا لعناً ساعدوه فلعنوا من یلعنه ، ثم ثنوا فقالوا : اللهم صل علی عبدک هذا الذی قد بذل ما فی وسعه ، و لو قدر علی اکثر منه لفعل ، فاذا النداء من قبل الله تعالی: قد اجبت دعائکم و سمعت نداءکم و صلیت علی روحه فی الارواح و جعلته عندی من المصطفین الاخیار.»1

یعنی: «هر کس ناتوان است از یاری کردن ما اهل بیت علیهم السلام پس در تنهایی و خلوت لعن کند دشمنان ما را. که در آن صورت ملائکه او را مساعدت کرده و کسی را که او لعنت کرده لعن می کنند و برای او ستایش و دعا می کنند و می گویند: خدایا درود بفرست بر این بنده ات که آنچه را که در توانش بود تقدیم کرد و اگر بیش از این هم می توانست انجام می داد. پس از جناب حق تعالی ندا می رسد که: اجابت کردم دعای شما را و صدای شما را شنیدم. و درود فرستادم به روح آن عبد در بین ارواح و او را از برگزیدگان و نیکان قرار دادم.

«بر عمر لعنت بر آل محمد صلوات»
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱.فرحة الزهراء به نقل از: تفسیر امام حسن عسکری علیه السلام ، ص 47 ، رقم 21 و از او در مستدرک الوسائل ؛ ج 4 ، ص 410 ، رقم 3_ بحارالانوار ؛ ج 27 ، ص 223 ، ح 11.


 
لعن و برائت در احادیث و مدارک شیعه
ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٤/۱۸  

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:

من تاثم ان یلعن من لعنه الله فعلیه لعنة الله.۱

هر کس گناه بشمارد لعن کردن کسی را که خدا او را لعنت نموده، لعنت خدا بر خود او باد.

واز طرق و اشخاص زیاد روایت شده که رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم به علی فرمود :دوست نمی دارد تو را مگر مؤمن و با تو کینه ندارد مگر منافق، دروغ می گوید آنکه پنداشته مرا دوست دارد و با تو کینه توز است.

پس به ناچار این کار از زشت ترین ستمی است که موجب استحقاق لعن، بلکه موجب کفر است . زیرا جنگ با پیامبر جنگ با خدااست و محارب با خدا کافر است.

({« بر عمر لعنت و بر آل محمد صلوات»})
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱.« رجال الکشی- ح ۱۰ ۱۲ »


 
نامه ی حضرت ابولؤلؤ رحمة الله به عمر بن خطاب
ساعت ۱:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٤/۱۸  

کیاست و زیرکی حضرت ابولؤلؤ رحمة الله در اقدام خود به حدی بود که او مدتی قبل از مضروب نمودن عمر ضمن نامه ای به عمر به شکل سرپوشیده و بدون آنکه عمر غرض اورا بفهمد حکم و سزای کسی را که نسبت به مولا و آقای خود جسارت و همسر او را مورد هتک و آزار و اذیت و فرزند او را به قتل برساند ، سوال نمود و اقدام آینده خود را مستند به حکم خود او ساخت.

به متن زیر توجه نمایید:

«حضرت ابولؤلؤ رحمة الله به عمر نامه نوشت که جزای کسی که عصیان مولایش را نماید وملک مولایش را غصب کند و همسر مولایش را مورد اذیت وضرب و شتم قرار دهد چیست؟ عمر نیز در پاسخ مکتوب داشت: بدرستی که قتل چنین کسی واجب است. فلذا هنگامیکه حضرت ابولؤلؤ رحمة الله خود را به عمر رسانید تا او را به هلاکت برساند با استناد به مکتوبه او خطاب به او کرد و فرمود: چرا عصیان مولایت امیرالمؤمنین علیه السلام را نمودی؟! چرا همسر او فاطمه را مورد ظلم خویش قرار دادی و فرزندش را سقط نمودی؟! آنگاه در حالیکه او را لعن می نمود ضربه های پی در پی بر او وارد می کرد».۱

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱.طریق الارشاد،ص۴۵۶


 
منظور از شیطان در قرآن کیست؟
ساعت ۱:٠٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٤/۱۸  

«وقال الشیطان لماقضی الامر»یعنی:«و شیطان هرگاه که کارتمام می شودمیگوید:»

عیاشی از امام باقر علیه السلام روایت کرده که حضرت فرمودند:در این آیه و هر کجا در قرآن جمله ی «قال الشیطان» است منظور «عمر» می باشد

({«بر عمر لعنت و بر آل محمد صلوات»})
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱. انساب النواصب؛ص۹ به نقل از تفسیر جامع؛ج۳،ص۴۳۲.


 
اتهام مجوسیت ویا نصرانیت به حضرت ابولؤلؤ رحمة الله
ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٤/۱٦  

حضرت ابولؤلؤ رحمة الله قبل از تشرف به دین مبین اسلام [همچون سایر ایرانیان] ایین نصرانی و یا مجوسی داشته است. ۱ [ که ناگفته پیداست که داشتن دین مسیحیت و یا زرتشتی (قبل از اسلام ) که از ادیان الهی بودند برای کسی منقصت وعیب محسوب نمی گردد که اهل تسنن سعی نموده اند با بزرگ جلوه دادن این نکته آن را به عنوان دین همیشگی آن بزرگوار اثبات نمایند و حال آنکه بزرگان و شیوخ و خلفای خودشان قبل از اسلام آوردن ظاهری کافر وبت پرست بوده اند].

اتهام مجوسیت و یا نصرانیت و غیر این دو به جناب ابولؤلؤ رحمة الله از سوی اهل تسنن امی بسیار طبیعی است و این اتهام از سوی آنان منحصر به شخصیت وی نیست بلکه در خصوص حضرت ابوطالب علیه السلام پدر بزرگوار امیرالمؤمنین علیه السلام نیز اتهام کفر وارد کرده اند و این چیزی نیست مگر عداوت و دشمنی آنان با حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و از این بالاتر از پیروان و اتباع آل امیه جای تعجب نخواهد بود وقتی در خصوص شخصیت منحصر به فرد عالم خلقت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام پس از شهادت آن حضرت در مسجد کوفه گفتند : (و هل کان علی یصلی ؟) مگر علی بن ابیطالب نماز می خوانده که در مسجد او را کشته اند؟

پس دیگر در خصوص جناب ابولؤلؤ رحمة الله به عنوان یار و یاور خاص امیرالمؤمنین علیه السلام [ که این مطلب از روایات و متون تاریخی که بعدا ذکر می گردد ثابت خواهد گردید ] در وارد ساختن اینگونه اتهامات نسبت به وی جای تعجب نمی باشد.

واین در حالی است که با وجود تمام تلاش ها این اتهام همچنان می توان از کتب غیر شیعه ادله و شواهد متقن و محکمی را در اثبات اسلام بلکه ایمان قوی وی یافت نمود از جمله متن زیر از کتب اهل تسنن :

(«انه قد تشرف بالاسلام بعد سکناه المدینه»)

«ابولؤلؤ بعد از سکونت در شهرمدینه به دین اسلام مشرف گردید.»۲ 

ونیز متن زیر از متون تاریخی مخالفان به نحوی تشکیک تردید آنان در اثبات مجوسی بودن ابولؤلؤ رحمة الله را می رساند:

(«کانت طعنته لعمر اسلامه») « ضربه زدن ابولؤلؤ  به عمر دلیل بر اسلام اوست»۳

({«بر عمر لعنت و بر آل محمد صلوات»})

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱. مستدرک سفینة البحار، ج۹،ص۲۱۳. اتهام به نصرانیت ابولؤلؤ رحمة الله را می توان در کتاب مستدرک حاکم نیشابوری»،ج۳،ص۹۱ یافت نمود. و نیز اتهام به کفر وی را می توان از این سخن که مخالفان از قول عمر «لع» نقل نموده اند برداشت نمود که عمر«لع» بعد از مضروب گردیدن به دست ابولؤلؤ رحمة الله و افتادن در بستر مرگ و با خبر شدن از اینکه ضارب او ابولؤلؤ رحمة الله بوده است ، گفت : « الحمد الله الذی لم یجعل قاتلی یخاصمنی یوم القیامة فی سجدة سجدهالله»خدا را شکر که قاتلم در قیامت نخواهد توانست حتی برای یکبار سجده در مقابل خداوند با من دشمنی ورزیده و یا احتجاج نماید.

۲. المصنف صنعانی،ج۵،ص۴۷۴.

۳. عیون الاخبار ،ج۲ ،ص۱۴۳ به نقل از کتاب فصل الخطاب فی تاریخ قتل عمربن خطاب«لع» ،ص۱۷۸«حدثنی خالدبن محمد الازدی قال حدثنا شبابة بن سوار قال سمعت رجال من الرافضة یقول: رحم الله ابالؤلؤة . فقلت: تترحم علی رجل مجوسی قتل عمر بن الخطاب «لع»؟!فقال: کانت طعنة لعمر اسلامه.») 


 
تولی و تبری
ساعت ۳:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٤/۱٥  

قال الامام الصادق علیه السلام:«کذب من زغم انه یحبنا و لم یتبرء من اعدائنا».۱

«دروغ می گوید کسی که گمان میبرد از دوستداران ماست ولی از دشمنان ما بیزاری نمی جوید».

قال الامام الرضا علیه السلام:«کمال الدین ولایتنا والبرائه من عدونا».۲

«کمال دین در ولایت و دوستی ما وبرائت و بیزاری از دشمنان ماست».

قال الامام الصادق علیه السلام:«نحن معاشر بنی هاشم نامر صغارنا و کبارنا بسبهما و الیرائه منهما».۳

«ما گروه بنی هاشم (اهل بیت علیه السلام) کوچک و کهنسال خویش را به سب و بیزاری از ان دو (فلانی و فلانی) امر می نماییم».

({«بر عمر لعنت و بر آل محمد صلوات»})

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ا.بحارالانوار ج۲۷ ص۵۷.

۲.بحارالانوار ج۲۷ ص ۵۸.

۳.بحارالانوار ج۴۷ ص۳۲۳.